ตามไก่ (พ.ศ. 2556)

เกี่ยวกับ Tam Kai

ตามไก่ (Tam Kai) คือผลงานการเต้นใหม่ ที่เชิญชวนนักเต้นให้ตอบสนองต่อบทเพลง “กราวในทางเทวดา” ที่บรรเลงโดยครูระนาดเอกผู้มีชื่อเสียง บุญยัง เกตุคง

ตลอดระยะเวลา 1 ชั่วโมงของการแสดง นักเต้นหลายคนผลัดกันแสดงโซโล่แบบด้นสดทีละคน สลับกันไปบนเวที ร่างกายของพวกเขาเคลื่อนไหวอย่างเป็นธรรมชาติ ไร้การซ้อมล่วงหน้า ตามพลังแห่งเสียงดนตรีที่มีชีวิตชีวาของครูบุญยัง

กราวในทางเทวดา เป็นบทเพลงที่ปกติแล้วใช้สำหรับการแสดงระนาดเอกเดี่ยว ซึ่งเปิดโอกาสให้ครูระนาดได้แสดงทักษะ ประสบการณ์ ปัญญา และความคิดสร้างสรรค์ แต่ในการแสดงนี้ เสียงดนตรีกลายเป็นความท้าทายสำหรับนักเต้น ที่ต้องแสดงการตอบสนองทางการเคลื่อนไหวอย่างสร้างสรรค์ให้เข้ากับจังหวะที่ทรงพลังและรวดเร็ว นี่เป็นครั้งแรกที่บทเพลงนี้ถูกนำมาใช้ในการแสดงเต้น

ตามไก่ เริ่มต้นจากการที่นักเต้นของคณะสำรวจการเคลื่อนไหวของร่างกายที่สอดคล้องกับท่วงทำนองที่ซับซ้อนและพลังแห่งดนตรี นักเต้นมีอิสระอย่างเต็มที่ในการทดลองการเคลื่อนไหวแบบด้นสด แทนที่จะทำตามโครงสร้างท่าเต้นที่ถูกกำหนดไว้ เริ่มต้นจากการยืดเหยียดร่างกายอย่างง่าย ๆ และพื้นฐาน การทดลองทางการเคลื่อนไหวเหล่านี้ค่อย ๆ พัฒนาเป็นท่วงท่าที่ซับซ้อนและหลากหลายมากขึ้น

เมื่อพวกเขาแสดงความสามารถในการตอบสนองต่อจังหวะที่ทรงพลังและรวดเร็วของทำนองได้ พวกเขาจึงเริ่มท้าทายตนเองเพิ่มเติม ด้วยการพัฒนาวิธีสื่อสารทางการเคลื่อนไหวระหว่างกัน ใช้ท่าทางที่เกิดขึ้นจากสถานการณ์หรือเรื่องราวที่เกิดขึ้นแบบด้นสดระหว่างการเต้น การผสมผสานที่คาดเดาไม่ได้ของการเคลื่อนไหว สถานการณ์ และเรื่องราวระหว่างนักเต้น ยังเปิดโอกาสให้ผู้ชมได้ใช้จินตนาการของตนเอง ในการตีความความหมายของการแสดงสดที่เกิดขึ้นต่อหน้าพวกเขา

ผลงานเต้นชิ้นนี้ใช้แนวทางที่แตกต่างจากการเต้นไทยแบบดั้งเดิม ซึ่งมักจะให้นักเต้นแสดงตัวละครที่ถูกกำหนดไว้ล่วงหน้า ผ่านท่าเต้นที่จดจำได้ และดำเนินไปตามโครงสร้างดนตรีที่ตายตัว ในทางตรงกันข้าม แนวทางใหม่ของเราขอให้นักเต้นแสดงออกอย่างเสรีและสร้างสรรค์ ผ่านพลังการเต้นที่เป็นของตนเอง เพื่อตอบสนองพลังของเสียงดนตรี สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ นักเต้นต้องปลดปล่อยตนเองทางร่างกายและจิตใจ จากกรอบความคิดและรูปแบบที่ถูกกำหนดไว้

ผู้ชมจะได้เห็นการเคลื่อนไหวที่ดิบสด คาดเดาไม่ได้ และไม่อาจคาดหมาย ขณะที่นักเต้นปลดปล่อยตนเองจากกรอบความคิดและรูปแบบมาตรฐาน ผลที่ได้คือ ทุกคนจะได้ลิ้มรสของอิสรภาพทางสุนทรียภาพอย่างเต็มเปี่ยม ทั้งนักเต้น ผู้กำกับ และผู้ชม ต่างต้องเผชิญหน้ากับพลังงานใหม่ของจินตนาการสร้างสรรค์ ไม่มีใครรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เมื่อการแสดงเริ่มต้นขึ้น